يادمان باشد

غالبا دوستي ها از يك سلام ساده و بي ريا آغز مي شود و گاهي اوقات اين دوستي بسيار عميق مي شود. اما بايد براي تداوم دوستي ها به نكاتي مهم توجه كنيم. پس يادمان باشد كه :
الفباي دوستي صداقت است. اگر صداقت را از واژه دوستي بگيريد چيزي از آن باقي نمي ماند پس با دوست خود صادق باشيد.
در دوستي، حسادت جايي ندارد.دوستان واقعي از پيشضرفت يكديگر خوشحال مي شوند و به يكديگر حسادت نمي كنند.
در يك رابطه دوستي بايد علايق مشترك وجود داشته باشد. و هرچه ميزان علايق مشترك بيشتر باشد، دوستي هاي عميق تري ايجاد مي شود.
در دوستي بايد تناسب فرهنگي، معنوي و مادي رعايت شود.
در شادي ها همه دوست شما هستند،اما اگر در وضعيت بدي قرار گرفتيد و باز هم كسي از شما ياد كرد، بدانيد كه او دوست واقعي است.
دوستي نبايد مصلحتي باشد. اگر قرار است با كسي دوست باشيم و او را دوست داشته باشيم ، فقط بايد به خاطر خودش باشد.
دوستي ها بايد مانند ابزاري باشند كه انسان را باه تكامل برسانند.
دوستي واقعي بايد چشم و دلش پاك باشد تا در كنار او احساس راحتي كنيم.
بايد در جايي كه توان داريم كه به دوستمان كمك كنيم.
در بين دوستان واقعي پناهان كاري وجود ندارد البته اين به معناي تجاوز به حريم خصوصي يكديكر نيست، اما دوستان واقعي چيزهايي را كه به هر دو مربوط مي شود هيچ گااه از يكديگر پنهان نمي كنند.
يكي ديگر از رموز دوستي، راز نگهداري وي است. يك دوست واقعي به درد دل دوستش با حوصله گوش مي دهد و هرگز حاضر به فاش كردن اسرار او نيست.
دوستان واقعي با شادي يكديگر شاد و با ناراحتي يكديگر اشك مي ريزند.
دوست خوب دروغگو و متظاهر نيست . تا زماني كه رو به روي مان قرار گرفته از ما تعريف كند، و همين كه مقابل رقيب رسيد آن چه ناسزا است نثارمان كند.
پيدا كردن يك دوست واقعي و خوب كار دشواري است و نگه داشتن چنين دوستي به مراتب دشوارتر.

منبع: موفقيت